اخبار

توسطمدیر عامل

تعاملات اقتصادی-سیاسی ایران و هندوستان

تاریخ خبر: بهمن 96، به نقل از فارس نیوز: روابط اقتصادی و فرهنگی ایران و هند به عنوان دو تمدن کهن و باستانی به پنج هزار سال قبل باز می­گردد. در واقع تعاملات فرهنگی و جابه جایی جمعیتی میان ایران و هند در گستره تاریخ به صورت مستمر ادامه داشته است. حضور جمعیت پارسیان در هند که امروز تعداد آنها از 70 هزار نفر بیشتر است، نشانه ای از این ارتباطات میان فرهنگی بین دو ملت است. در کنار حضور پارسیان، آنچه ایرانیان و هندی­ها را به یکدیگر پیوند می­دهد وجود دومین جمعیت بزرگ شیعیان جهان، در هند است.

در سال­های اول پس از استقلال هند در سال 1947، این کشور و ایران که هر دو در سایه استعمار و امپریالیسم بودند، زمینه­های مشترک فراوانی را برای همکاری داشتند. اما واقعیت­های بین المللی اجازه استفاده از این فرصت را برای ایجاد یک رابطه محکم میان دو طرف، نداد. با ترسیم مرزبندی­های جهانی میان دوبلوک شرق و غرب، ایران و هند هرکدام در یکی از دو بلوک رقیب جهانی قرار گرفتند. حکومت ایران متحد آمریکا شد و در سال 1955 به پیمان بغداد پیوست. نهرو، نخست وزیر هند، پیمان بغداد را که متشکل از ایران، عراق، پاکستان و بریتانیا بود، رویکردی خطرناک برای جنبش عدم تعهد تلقی کرد و فاصله میان دو کشور زیاد شد.

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و فاصله گرفتن آن از بلوک غرب، این تصور ایجاد شد که ایران و هند در فضای جدید و در چهارچوب رویکرد عدم تعهد، می­توانند دورانی از همکاری­های گسترده را آغاز کنند. اگرچه این روابط شروع به گسترش یافت اما پس از کمتر از یک دهه و به موازات پایان یافتن جنگ سرد و فروپاشی شوروی، ررویکردهای عدم تعهد هند کمرنگ و روابط این کشور با آمریکا تقویت شد. مسئله ای که نتیجه آن حفظ احتیاط بیشتر در رابطه با ایران  بود.

با این حال در سال 1993، ناراسیمها رائو، نخست وزیر وقت هند به ایران سفر کرد. این اولین سفر یک رئیس جمهورِ هند به ایران در دوران پس از انقلاب بود. رئیس جمهور وقت ایران، اکبر هاشمی رفسنجانی، این سفر را یک نقطه عطف دانست و خود نیز در سال 1995 به هند سفر کرد. این وضعیت بعد از حملات 11 سپتامبر تقویت شد و همکاری­های ایران و هند، به شکل بی سابقه افزایش پیدا کرد. تهدید مشترک طالبان در واقع بهانه­ای شد تا ایران و هند به فکر یک همکاری استراتژیک به گونه ای بیفتند که ابعاد مختلف انرژی، اقتصاد و حمل و نقل را پوشش بدهد.

در این شرایط، سفر رییس جههور وقت ایران به هند در سال 2003، به عنوان میهمان ویژه در مراسم روز استقلال این کشور، موجب گسترش روابط ایران و هند شد. “بیانیه دهلی” و “نقشه راه همکاری­های استراتژیک”، چهارچوب­های سیاسی و حقوقی اولیه را برای همکاری­های بلند­مدت و پایدار میان دو طرف را فراهم آورد.

این همکاری­ها چندان به درازا نکشید و نامیدن ایران به عنوان محور شرارت، حمله به عراق و پس از آن تحولات مربوط به پرونده هسته ای ایران و تلاش­های آمریکا برای فشار بر ایران؛ همکاری­های دوجانبه ایران و هندوستان را دچار مشکل جدیدی کرد. در این شرایط، ایران دست به اقداماتی زد تا بتواند سیاست مهار ایالات متحده را در عرصه­های استراتژیک و اقتصادی خنثی کند. از این زمان به بعد، ایران با تلاش برای محکم کردن پیوندهای خود با قدرت­های درجه دوم جهانی-از جمله هند- سعی کرد اثر سیاست­های خصمانه آمریکا را به حداقل برساند.

این دوران مصادف با ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد می­شود. همزمان با تشدید فشارها بر سر برنامه هسته­ای ایران، رهبران هند در جهت منافع خود، موضع خود را ابتدا مبنی بر حمایت نکردن از برنامه­های آمریکا برای منزوی کردن ایران اعلام می­کنند. زیرا ایران یکی از بزرگترین صادرکنندگان نفت به این کشور بود و حتی پس از تشدید تحریم­ها نیز حجم زیادی از نفت را به این کشور صادر می­کرد. ولی با این وجود، با گسترش تحریم ها، این کشور نیز به همکاری با آمریکا می­پردازد و در مواقع رای گیری، بر علیه ایران وارد عمل می­شود.

 در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی نیز، کشور هند در چهارچوب تنوع بخشی در روابط اقتصادی و در راستای ایجاد موازنه در رابطه با کشورهای آسیایی، حائز اهمیت شده است. نارندا مودی؛ نخست وزیر هند در خرداد ماه سال 1395 طی بازدید رسمی از ایران به امضا انواع یادداشت تفاهم­ها پرداخته و در مورد پروژه­های مشترک اقتصادی، امنیتی، فرهنگی و سیاسی به توافق میرسد. در مقابل نیز حسن روحانی، در بهمن ماه سال 1396 به دعوت رسمی نارندا مودی، راهی هند می­شود.

حجم روابط ایران و هند

هند دومین خریدار بزرگ نفت و دومین مقصد محصولات صادراتی ایران است.  این کشور مقصد 18 درصد از محصولات صادراتی ایران است و ایران در سال 2016 معادل 5.66 میلیارد دلار به این کشور صادرات داشته است. کشور هند نیز، بعد از چین، کره جنوبی و ترکیه، با سهم 7.1 درصد- معادل 3.13 میلیارد دلار- چهارمین واردکننده بزرگ کالا به ایران بوده است.

مهم­ترین محصولات صادراتی ایران به هند شامل 81 درصد نفت خام، 4.1 درصد الکل­های آسیلیک، 3.9 درصد کودهای نیتروژنی، 2 درصد آمونیاک و… می­شود. عمده­ترین محصولات صادراتی هند به ایران نیز شامل 21 درصد برنج، 4.1 درصد چای، 3 درصد آلومنیوم اُکسید ، 2 درصد موتور سیکلت و… می­شود.

از حدود 31.8 میلیارد دلار ارزش صادراتی؛ بزرگترین مقاصد صادراتی محصولات ایران به ترتیب شامل چین(45 درصد)، هند(18 درصد)، ژاپن(9.1 درصد)، کره جنوبی(6.6 درصد)، ترکیه(4.1 درصد) و افغانستان(3.2 درصد) بوده است. در حالی که در همین سال از 257 میلیارد دلار ارزش صادراتی؛ بزرگترین مقاصد صادراتی محصولات هند شامل آمریکا(16 درصد)، امارات(12 درصد)، هنگ کنگ(5.1 درصد)، چین(3.5 درصد)، انگلستان(3.3 درصد) و سنگاپور(2.9 درصد) بوده است.

پروژه­های مشترک ایران و هند

هند در چهارچوب سیاست «نگاه به غرب» و «نگاه به شمال» خود که بر دیپلماسی اقتصادی و انرژی متمرکز است، به ایران به عنوان شریکی مهم می­نگرد. هند دومین خریدار بزرگ نفت ایران است و ایران جزو پنج کشور بزرگ تامین کننده نفت هند است. اگرچه در سال 2017 به دلیل بروز برخی چالش­های سیاسی، عدم تفاهم بر سر توسعه پروژه میدان گازی “فرزاد ب” و همچنین اقدام هند به خرید نفت از آمریکا؛ خرید نفت این کشور از ایران کاهش پیدا کرد، اما همچنان هر دو کشور دارای مبادلات اقتصادی و انرژی قابل توجهی می­باشند.

توسعه بندر چابهار قابل توجه­ترین طرح مشارکتی ایران و هند در شرایط فعلی می­باشد. جمهوری اسلامی ایران در راستای توجه به اهمیت ترکیب صادرات نفت در کلیت تعاملات اقتصادی دو جانبه؛ توسعه بندر چابهار را در دستور کار قرار داده است. هند در سال 2000 طرح توسعه بندر چابهار و کریدور تجاری شمال-جنوب را با ایران و روسیه به امضا رساند. این کشور توسعه کریدور تجاری شمال-جنوب-از آسیا مرکزی به افغانستان از طریق بندر چابهار- را برای انتقال دریایی کالا به هند دنبال می­کند. چرا که علی­رغم امکان ارتباط مستقیم جاده‌ای از طریق پاکستان، اما این کشور به هند اجازه تسهیلات ترانزیتی برای دسترسی به افغانستان نمی‌دهد. بنابراین امکان ارتباط از مسیر چابهار می‌تواند مسیر مهمی برای ارتباط هند به افغانستان و آسیای مرکزی باشد. این کشور همچنین به دنبال کسب نفوذ در آسیای مرکزی و تامین انرژی از این منطقه بدون عبور از پاکستان و افغانستان می­باشد. لذا در این زمینه سوآپ نفت و گاز می­تواند موقعیت اقتصادی مناسبی را برای ایران فراهم آورد.

متغیرهای مداخله گر در روابط دوجانبه

آمریکا، رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی را می­توان مهم­ترین متغیرهای مداخله­گر بر روابط ایران و هند دانست. روابط آمریکا و هند پس از پایان جنگ سرد و به خصوص از هزاره دوم قابل توجه بوده است. این کشور در سال 2005 در بیانیه ای مشترک با هند، اعلام کرد که هند به عنوان دولتی مسئول و دارای تکنولوژی هسته ای پیشرفته باید از منافع و مزایای مشابه با دیگر دولت­های مسئول و دارای تکنولوژی هسته ای برخورد شود. این بیانیه به پیمان هسته ای آمریکا و هند ختم شد که سرآغاز روابط گسترده دو کشور در بخش­های امنیتی و نظامی و سپس اقتصادی شد. این پیمان هسته ای از یک طرف باعث ایجاد توازن قدرت در مقابل چین شده و از طرف دیگر به هند اجازه رسیدن به جایگاه قدرت بزرگ را داده است. هدف آمریکا از پیمان هسته ای با هند، تبدیل هند به قدرتی نظامی منطقه­ای، برای تحقق بخشیدن به منافع آمریکا در آسیاست. در نتیجه، این پیمان با تغییر توازن به نفع هند و جابه جایی نقش هند و پاکستان در سازه ژئوپلیتیکی جنوب آسیا، محور ژئوپلیتیک آمریکا-هند را در مقابل محور ژئوپلیتیک چین-پاکستان قرار داده است.

همچنین، آمریکا از عضویت هند در شورای امنیت سازمان ملل حمایت کرده، خواهان پشتیبانی این کشور در افغانستان است و پس از اعلام نارضایتی ترامپ از کمک­های مالی به پاکستان، دارای نقش فعال­تری شده است. آمریکا از تامین کنندگان جدید نفت هند شده و خواهان کاهش وابستگی به نفت ایران شده است.

  رژیم صهیونیستی یکی دیگر از متغیرهای مداخله­گر در روابط ایران و هند است. عادی سازی روابط دیپلماتیک هند و اسرائیل به سال­های ابتدایی دهه 1990 بازمی­گردد. علی­رغم مخالفت هند در انتقال پایتخت رژیم صهیونیستی به بیت المقدس، در دی ماه 1396، بنیامین نتانیاهو به هند سفر و تفاهم­نامه­های متعددی را با این کشور به امضا رساند. رژیم صهیونیستی دومین تامین کننده تکنولوژی­های مدرن دفاعی، سیستم­های جنگ الکترونیک، موشکی و راداری هند محسوب می­شود و در حال تبدیل شدن به یکی از بزرگترین صادرکنندگان تسلیحات به هند است. همچنین، هندوستان نهمین شریک تجاری رژیم صهیونیستی محسوب می‌شود و مبادلاتش با رژیم صهیونیستی از 200 میلیون دلار در سال 1992 به 5.4 میلیارد دلار در سال 2017 رسیده است.

سومین متغیر تاثیرگذار بر روابط ایران و هند، رویکردهای تقابلی برخی کشورهای عربی و به خصوص عربستان سعودی می­باشد. اصلی­ترین ابزار تاثیرگذاری این کشورها، انرژی می­باشد. عربستان به تنهایی حدود 20 درصد از نفت وارداتی هند را تامین می­کند و این مسئله رابطه مستقیمی با میزان رشد اقتصادی هند داشته است. وابستگی به انرژی در درآمدهای صادراتی هند نیز موثر بوده است. به گونه­ای که بزرگ­ترین محصول صادراتی این کشور یعنی بخش پالایش نفت، حدود 9.9 درصد از ارزش صادراتی این کشور را شامل و وابسته به نفت وارداتی بوده است.

نتیجه:

کشور هند از جمله کشورهای شکل دهنده به نظام چندقطبی و تقویت کننده آن در سال­ها و دهه­های آینده می­باشد. اگرچه وجود برخی بازیگران مداخله­گر، همواره مانع گسترش روابط ایران و هند بوده اند، اما وجود روابط اقتصادی به خصوص در حوزه انرژی، دریچه­ای برای برقراری روابط دوجانبه بوده است. ارتباط مستقیم رشد اقتصادی، جمعیت زیاد و گسترش شهرنشینی هند با مصرف انرژی، باعث شده است تا این کشور، سومین مصرف کننده بزرگ نفت جهان و یکی از کشورهای وابسته به نفت خلیج فارس و از جمله ایران باشد.

البته باید توجه داشت که وابستگی هند به نفت ایران بیشتر از وابستگی ایران به فروش نفت خود نیست. زیرا در میان محصولات صادراتی ایران به هند، تنوع بسیار کم و غالبا محدود به نفت خام(81 درصد) بوده و از سوی دیگر، واردات از این کشور هم مربوط به محصولاتی بوده است که ایران در تولید برخی از آنها دارای مزیت نسبی بوده است. از این رو، شناسایی ظرفیت­های جدید و تمرکز به مبادله محصولات سرمایه­ای و متناسب با اقتصادی مقاومتی می­تواند موجب گسترش روابط اقتصادی و سیاسی ایران و هند در زمینه­های گسترده­تر و سودآورتر باشد.

نویسند: محسن غریبی- فارس نیوز

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13961128002101

منابع:

کیوان حسینی، اصغر، اصغری ثانی، حسین و مریم برازجانی، (1392)، «بررسی سیر تحول راهبرد امنیتی-نظامی هند از 1998 تا 2010»، مجلیه سیاست دفاعی، شماره 84، صص 9-33.

نیاکوئی، امیر، بهرامی مقدم، سجاد، (1392)، «روابط ایران و هند: فرصت­ها و محدودیت­ها»، فصلنامه روابط خارجی، شماره اول، صص 160- 123.

3. https://atlas.media.mit.edu/en/profile/country/irn/

توسطمدیر عامل

تغییرات در روابط تجاری ایران و هند متاثر از برجام و طبیعی است

تاریخ خبر: خرداد 96

«محسن بهرامی ارض‌اقدس» امروز(جمعه) در گفت وگو با خبرنگار اقتصادی ایرنا، بروز هر گونه تنش در روابط تجاری و بازرگانی ایران و هند را (آنطور که رسانه های بیگانه اطلاع رسانی کردند) رد کرد.
به گزارش ایرنا، برخی رسانه های غربی مذاکره ایران و هند بر سر توسعه میدان گازی فرزاد بی و اینکه ایران با روسیه هم درباره توسعه این میدان مذاکره کرده است، تنش در روابط تجاری ایران و هند ارزیابی کرده اند، درصورتی که جمهوری اسلامی ایران برای توسعه یک میدان معطل نمی ماند و با شرکت های متعدد وارد مذاکره می شود.
‘بیژن زنگنه ‘ وزیر نفت ایران چهارم خرداد ماه جاری در گفت وگو با خبرنگاران با اشاره به نامطلوب بودن پیشنهاد طرف هندی برای توسعه میدان فرزاد بی، گفته بود ایران همزمان با ادامه مذاکره با هندی ها، با شرکت گازپروم روسیه نیز برای توسعه این میدان گفت و گو می کند.
رییس کمیسیون تسهیل تجارت و توسعه صادرات اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران در ادامه این گفت وگو افزود: طرف های هندی در سال های گذشته سرمایه گذاری های کلانی در منطقه چابهار انجام داده و در مسیر جاسک به چابهار طرح های متعددی تعریف کرده اند.
وی تاکید کرد، در مقوله های انتقال گاز و مبادلات تجاری تعاملات و ارتباطات تنگاتنگی بین 2 طرف وجود دارد و بویژه هند از بزرگ ترین خریداران نفت ایران به شمار می رود.
بهرامی یادآوری کرد: در شرایط تحریم های شدید اقتصادی کشور که فقط قادر به فروش نفت به کشورهای محدودی بودیم، هند از این فرصت سوء استفاده زیادی کرد؛ از جمله آنها پرداخت پول ایران به روپیه یا بلوکه کردن مطالبات ایران بود و در مقاطعی می خواستند در عوض پول نفت از کالاهای خود به ما بدهند.
رییس کمیسیون تسهیل تجارت و توسعه صادرات اتاق تهران افزود: امروز با رفع تدریجی تحریم ها، جمهوری اسلامی ایران قادر است نفت خود را به کشورهای مختلف بفروشد و الزامی نیز به خرید کالای هندی ندارد.
وی گفت: واکنش کنونی هند به تغییر و تحولات پیش آمده در پسابرجام در رابطه با ایران طبیعی است اما به هیچ عنوان به عنوان تنش تلقی نمی شود.
به گزارش ایرنا، پس از دستیابی به برجام در بیست و سوم تیرماه 1394، شورای امنیت سازمان ملل متحد با صدور قطعنامه 2231، به طور رسمی از این توافق حمایت کرد و با گنجاندن آن در حقوق بین الملل، عمل به برجام را به صورت یک قانون، الزام آور دانست.
برجام از بیست و ششم دی ماه 1394 اجرا شد و همچنان در مرحله پیاده سازی تعهدها قرار دارد.
«حسن بامیری» رایزن بازرگانی ایران در هند نیز به تازگی به ایرناگفت: اگر مشکل بانکی بین ایران و هند رفع شود ، صادرات غیر نفتی ایران می تواند به بیش از 10 میلیارد دلار در سال افزایش یابد.
وی با بیان اینکه میزان صادرات غیر نفتی بین ایران و هند در سال گذشته حدود 6.7 میلیارد دلار بوده است، افزود: در صورت ایجاد شعب بانک های ایرانی در هند این میزان می تواند تا 10 میلیارد دلار افزایش یابد.
وی با بیان اینکه حدود پنج سال است بانک های ایرانی برای ایجاد شعبه در هند درخواست داده اند، افزود:تاکنون بانک مرکزی هند به بهانه تکمیل نبودن مدارک با این درخواست ها موافقت نکرده است.
رایزن بازرگانی ایران در هند گفت که اگر طرف هندی عزم جدی برای صدور مجوز فعالیت بانک های ایرانی داشته باشد ،می تواند نواقص را اعلام تا نسبت به رفع آنها اقدام شود.
«اس .سی راجان» مدیر عامل فدراسیون سازمان های صادراتی هند نیز در گفت و گو با ایرنا با اشاره به ظرفیت های ایران و هند برای گسترش روابط تجاری گفت مهمترین مانع توسعه روابط بین تهران و دهلی نو مشکلات بانکی است.
وی خاطرنشان کرد، تاکنون پنج بانک ایرانی برای ایجاد شعبه در هند درخواست داده اند که تاکنون پاسخی از سوی دولت هند داده نشده است .
وی از بانک مرکزی هند خواست برای رفع مشکلات تجاری بین دوکشور هرچه زودتر مجوز فعالیت این بانک ها را صادر کند.

توسطمدیر عامل

توسعه تجاری با هندوستان بسیار سهل تر از تجارت با چین است

تاریخ خبر: خرداد 94

به گزارش روز سه شنبه خبرنگار گروه اقتصادی ایرنا، ابراهیم جمیلی در نشست چند جانبه اعضای شورای بازرگانی اتاق ایران و هند با موضوع بررسی راهکارهای توسعه تجارت ایران و هند، با تاکید بر امتیازات تازه کشور هند به منظور افزایش نرخ صادرات کالای ایرانی، افزود: بعد از چین، هند بالاترین نرخ رشد اقتصادی یعنی 8 درصد را به خود اختصاص داده و این نشان از آینده مطلوب اقتصادی برای توسعه تجارت ایران با هند خواهد بود.
وی با اشاره به جمعیت یک میلیارد و 200 میلیون نفری هندوستان، یادآور شد: این جمعیت به مثابه یک بازار بزرگ به اندازه بازار اروپا به شمار می رود که می تواند در رشد نرخ صادرات ایران بسیار اثرگذار باشد.
جمیلی ادامه داد: زمانی که نرخ رشد اقتصادی کشوری افزایش یابد، می توان انتظار افزایش قدرت خرید مردم آن کشور را پیش بینی کرد، به طوری که نیاز آنان به کالاهای تازه احساس می شود لذا ایران می تواند کالاهای خود را به این کشور صادر کند.
رییس خانه اقتصاد ایران در ادامه با اشاره به شناسایی فرصت های اقتصادی و تجاری هند برای ایران، یادآور شد: باید در این مسیر چگونگی سرمایه گذاری را شناسایی کرد.
جمیلی گفت: امروزه کشور آمریکا خواهان آن است که هند را به بازار ثانویه خود تبدیل کند به طوری که این روش را نزدیک به 20 سال در چین اجرایی کرده و موفق هم شده است.

** انتقاد از پرداخت سپرده 130 درصدی بازرگانان عادی برای گشایش LC
جمیلی با اشاره به اینکه در تکالیف بودجه، بانک ها ملزم به دریافت 10 درصد سپرده برای گشایش اعتبار از بازرگانان هستند، گفت: این رقم توسط بانک ها، از بازرگانان و مشتریان خاص به میزان 30 درصد و از بازرگانان عادی معادل 130 درصد سپرده گشایش اعتبار (LC)دریافت می شود.
وی در ادامه، عمده مشکلات بازرگانان ایرانی برای تجارت با هند را حمل و نقل دانست و افزود: با توجه به کوتاهی مسیر و همچنین راه های ارتباطی موجود ماننده راه های آبی، هوایی و ترانزیت، باز هم حمل و نقل بیشترین مانع و هزینه را در مسیر توسعه تجارت ایران و هند ایجاد می کند.
رییس خانه اقتصاد ایران، با تاکید بر امتیاز بندر چابهار در جنوب ایران، اظهار داشت: این بندر می تواند موانع ذکر شده را از میان بردارد و چابهار را به منطقه ای تجاری، ترانزیتی تبدیل کند.
رئیس شورای بازرگانی اتاق ایران و هند با انتقاد از عملکرد بانک ها به منظور ایجاد و پرداخت تسهیلات به بازرگانان، ادامه داد: این بسیار تعجب آور است که بانک ها قوانین مورد تصویب مجلس را به جهت در خطر افتادن منافع شان اجرا نمی کنند و از این قوانین برداشت سلیقه ای دارند.
وی افزود: در تکالیف بودجه تاکید شده تا هر بازرگانی برای گشایش LC معادل 10 درصد سرمایه را سپرده گذاری کند؛ اما شاهد هستیم که بانک ها از بازرگانان خاص معادل 30 درصد و از بازرگانان عادی معادل 130 درصد طلب سپرده گذاری می کنند.
این عضو اتاق بازرگانی صنایع و معادن ایران تصریح کرد: نبود نظارت و مدیریت صحیح بانک مرکزی منجر به ایجاد این نوع عملکرد بانک ها شده است.
وی با مد نظر قرار دادن سخنان اخیر فعالان و مسئولان بانکی کشور، گفت: زمانی که به این نوع برخورد بانک ها انتقاد می شود؛ پاسخ می دهند که ما در شرایط تحریم به سر می بریم، اکنون این خواسته برای بخش خصوصی ایجاد شده؛ زمان برداشته شدن تحریم ها نیز می رسد و در آن زمان است که فعالان بخش خصوصی انتظار رفتار رقابتی را از بانک ها خواهند داشت.

** رقبای قدرتمندی بازار هند را هدف قرار داده اند
خزانه دار شورای بازرگانی ایران و هند نیز با تاکید بر وجود رقبای قدرتمند تجاری در بازار هند، افزود: نباید این انتظار را داشت که تنها بازرگانان ایرانی هستند که بازار هند را کشف کرده اند.
محمد مهدی طباطبایی افزود: کشورهای اروپایی و امریکایی از مدت ها قبل برای حضور خود در بازار یک میلیارد و 200 میلیون نفری هندوستان برنامه ریزی های مدونی داشته اند که تا حد زیادی نیز به مرحله اجرا رسیده است.
وی خروج از تجارت سنتی را مورد تاکید قرار داد و گفت: تجار ایرانی تاکنون در بازار هند، به صورت سنتی و نیمه ورود پیدا کرده اند، اما لازم است که برای توسعه تجارت و شیوه های آن برنامه ریزی تازه ای داشته باشند.
طباطبایی با اشاره به اولویت های اقتصادی دولت یازدهم ادامه داد: کابینه دولت یازدهم به منظور رشد اقتصادی کشورمان درصدد افزایش نرخ صادرات و توسعه تجاری با کشورهای مختلف است.
این عضو خانه اقتصاد ایران اضافه کرد: از این رو می توان هند را یکی از کشورهایی دانست که توسعه تجارت با آن می تواند در رشد نرخ اقتصاد موثر باشد.
وی با اشاره به رشد نرخ اقتصادی هند، گفت: زمانی که اقتصاد کشوری رشد پیدا می کند؛ قدرت خرید مردم نیز افزایش می یابد. بنابراین سلیقه مصرفی نیز بالا می رود و مصرف کالای لوکس نیز رونق می گیرد.
به اعتقاد وی، این فرصتی است تا با تولید کالاهای مورد نیاز و همسو با سلیقه مردم هند، برای تصاحب این بازار لوکس برنامه ریزی داشته و نرخ واردات کالای ایرانی به هند را افزایش داد.

** ارزان بودن نیروی کار از جذابیت های هند برای ایجاد بازارهای ثانویه
نایب رئیس شورای بازرگانی ایران و هند نیز ارزان بودن نیروی کار را از جذابیت های هند برای ایجاد بازارهای ثانویه دانست و گفت: رشد اقتصادی چین یک حباب است که توسط دستمزد نیروی کار از بین خواهد رفت؛ اما این مشکل در هند دیده نمی شود و شرکت های امریکایی از هم اکنون به فکر ایجاد بازار ثانویه خود در هند هستند.
مصطفی ناظری با اشاره به سابقه تجاری اروپا و امریکا با هند، افزود: هند با این کشورها، به جهت زبان استعماری، نزدیکی دارد به همین منظور شرکت هایی با سابقه 180 سال در هند وجود دارند که امریکایی و اروپایی هستند.
وی شراکت 70 درصدی اروپا و امریکا را مورد توجه قرار داد و تصریح کرد: حدود 70 درصد از شرکت های هندی، با تجار اروپایی و آمریکایی شراکت دارند.
عضو اتاق صنایع و معادن ایران با تاکید بر تدوین استراتژی های منظم و عملی توسعه تجاری ایران در هند، گفت: با وجود امتیازات مطلوب کشور هند برای واردات کالای ایرانی، این مسیر بسیار پیچیده بوده و مشکلات بسیاری بر سر راه وجود دارد.
وی افزود: تاسیس یک شرکت در هند بسیار آسان است؛ به طوری که یک فرد با در اختیار داشتن تنها یک صندوق پستی می تواند شرکتی را تاسیس کند، از این رو شرکت های بسیاری در هند وجود دارند که می توان با آنها رایزنی تجاری داشت.

توسطمدیر عامل

فرصت های تجاری ایران و هند / مشکلات بانکی مهمترین مانع

تاریخ خبر: فروردین 96

به گزارش ایرنا،حجم تجارت بین ایران و هند درصورت رفع مشکلات انتقال پول،گشایش شعبات بانک های ایرانی در هند و برقراری تعرفه تجارت ترجیحی می تواند در مدت کوتاهی به بیش از دوبرابر رقم فعلی (شش میلیارد دلار) افزایش یابد.
به گفته کارشناسان،حجم تجارت بین ایران و هند با استفاده از طرح توسعه بندر چابهار، کریدور شمال و جنوب و ایجاد بازارچه مشترک ایران و هند در چابهار می تواند به سرعت گسترش یابد.
در حال حاضر بیشترین صادرات ایران به هند را پس از نفت با 70 درصد ،محصولات شیمیایی و پتروشیمی ،قیر،خشکبار ، خرما و مقدار کمی میوه تشکیل می دهد.
برنج ،قطعات خودرو ،انواع ماشین آلات، فولاد،دارو، لاستیک و چای از مهمترین اقلام صادراتی هند به ایران با یک میلیارد و980 میلیون دلار در سال است .
برنج مهمترین محصول صادراتی هند به ایران است به گونه ای که این کشور درسالهای گذشته حدود یک میلیون تن برنج باسماتی به ایران صادر کرده است.
صادر کنندگان ایرانی، وجود قوانین دست و پاگیر گمرکی،تحمیل هزینه های جانبی ، تعرفه بالای گمرکی و مشکلات بانکی را از مهمترین عوامل افزایش حجم مبادلات تجاری دو کشور می دانند.
به گفته فعالان امور صادراتی دوکشور این مشکلات باعث شده که تجار ایرانی ، توان رقابت با کالاهای کشورهای دیگر که با هزینه های گمرکی بسیار پائین و حتی صفر وارد بازار هند می شود را نداشته باشند.
‘مظفر زنگنه’ مدیرعامل شرکت امین تجارت پیشرو و یکی از صادرکنندگان خشکبار می گوید بسیاری از کشورها با هزینه گمرکی بسیار پائین اقدام به صادرات کالا به هند می کنند که این امر باعث می شود کالای آنها نسبت به کالاهای ایرانی با هزینه بسیار کمتری به دست خریدار هندی برسد.
وی تصریح کرد افغانستان براساس توافقنامه ای که با هند امضا کرده کالاهایش را با کمترین هزینه گمرکی در این کشور به فروش می رساند.
یکی از صادر کنندگان میوه از ایران به هند گفت که درسالهای گذشته سیب ،کیوی،انار و تعدادی از محصولات ایرانی به هند صادر شد و مشتریان خوبی بدست آورد ولی دولت هند به یکبار قیمت عوارض گمرکی را بیش از 40 درصد افزایش داد و همین عامل باعث افزایش قیمت و عدم اقبال مصرف کنندگان شد.

برقراری تعرفه تجارت ترجیحی 
برخی از کارشناسان، برقراری تعرفه تجارت ترجیحی بین ایران و هند را یکی از روشهای مهم برای گسترش مبادلات تجاری می دانند.
دراین روش، براساس توافقی بین دولت ها ،تعدادی از کالاهای مهم واصلی از کاهش یا تخفیف عوارض گمرکی برخوردار می شوند .این اقدام باعث می شود که کالا با قیمت مناسبتری به بازار هدف برسد و قدرت رقابت پذیری آن بیشتر شود.
مسئولان اتاق های بازرگانی و تجار ایرانی درگذشته بارها اعلام کرده اند باید با قراری تجارت ترجیحی اقلام کشاورزی ایران با تعرفه کمتری وارد هند شود تا صادر کنندگان ایرانی به راحتی بتوانند کالاهایی مانند زعفران، پسته ،خرما،کیوی، سیب و انار را در این بازار بزرگ به فروش برسانند.
یک مقام آگاه در دولت هند چندی پیش در خصوص امضای قرارداد تجارت ترجیحی اعلام کرد باید به جای کاهش نرخ تعرفه ها، حجم مبادلات تجاری را هدف قرار داد به طوری که دو کشور بازاری به ارزش 2 تا دو ونیم میلیارد دلار را در ا ختیار یکدیگر قرار دهند.
روزنامه اکونومیک تایمز در گزارشی نوشت ایران و هند پس از قرارداد چابهار در مسیر امضای یک قرارداد تعرفه ترجیحی قرار دارند اما این قرارداد تغییرات چشمگیری نسبت به قبل دارد.
یک مقام آگاه هندی که خواست نامش محفوظ بماند تصریح کرد تلاش ما براین است که یک قرارداد تجارت ترجیحی سریعی با ایران امضا کنیم که مهمترین معیار آن حجم تجارت باشد به نحوی ،این قرارداد جدید متفاوت از شیوه کاهش خطوط تعرفه است.
سفیر جمهوری اسلامی ایران در دهلی نو نیز معتقد است ایران می تواند با امضای موافقتنامه های تجارت ترجیحی ، حمایت از سرمایه گذاری متقابل وحذف مالیات مضاعف زمینه افزایش صادرات به این کشور و جذب سرمایه شرکت های هندی را فراهم کند.
غلامرضا انصاری افزود:میوه ،خشکبار،زعفران، خرما وانواع محصولات کشاورزی وغذایی می تواند بازار خوبی در هند داشته باشد.
وی با بیان اینکه کالاهای هندی باید از طریق ایران به افغانستان،آسیای میانه،روسیه و شمال اروپا برسد افزود:باید با اصلاحات بیشتر گمرکی و فراهم کردن تسهیلات لازم وپشتیبانی بنادر جنوب از این فرصت ها استفاده کنیم.
وی با اشاره به اجرای طرحهای بزرگ در هند خاطرنشان کرد شرکت های فنی و مهندسی ایران می توانند با توجه به توانمندی های خود در بازار هند حضور یافته و مجری طرحهای بزرگ در این کشور باشند.
انصاری با اشاره به آینده روابط ایران و هند تصریح کرد هند بازار بزرگی است که تقریبا در همسایگی وفاصله دریایی یک هزار کیلومتری ایران قرار دارد.

مشکلات بانکی 
فعالان اقتصادی و تجاری ایران و هند،مشکلات نقل و انتقال پول بین ایران و هند را یکی از موانع اصلی گسترش روابط تجاری وبازرگانی در کنار مشکلات تعرفه ای می دانند.
به گفته این افراد ،مشکلات نقل و انتقال پول باعث سوء استفاده افرادی و ایجاد فضای بی اعتمادی در بین تجار دو کشور شده است.
هم اکنون، تعدادی از شرکت های ایرانی، مبالغ زیادی پول برای واردات کالا از طریق واسطه ها به بانک های هندی واریز کرده اند که طرف هندی از انجام تعهدات خود برای تحویل کالا و یا برگرداندن مبلغ واریز شده خودداری می کنند.
به گفته کارشناسان، درصورتیکه ارتباط مستقیم بانکی بین ایران و هند برقرار شود و بانک های معتبر 2 کشور اقدام به ایجاد شعباتی کنند، علاوه بر رفع بسیاری از مشکلات ،حجم مبادلات دو کشور به سرعت گسترش می یابد.
‘ساتیا پال شرما’ یکی از تجار هندی ،مشکلات بانکی را مهمترین مانع گسترش روابط ایران و هند دانست و گفت با ایجاد شعبه های بانک های ایرانی در هند و ایران بسیاری از مشکلات رفع می شود.
وی تصریح کرد ایران و هند در زمینه های مختلف می توانند نسبت به گسترش روابط تجاری و بازرگانی اقدام کنند.
او اظهار امیدواری کرد با رفع مشکلات بانکی شاهد گسترش هرچه بیشتر روابط دو کشور باشیم .
‘اس .سی راجان’مدیر عامل فدراسیون سازمان های صادراتی هند با اشاره به ظرفیت های ایران و هند برای گسترش روابط تجاری گفت مهمترین مانع توسعه روابط بین تهران و دهلی نو مشکلات بانکی است.
وی خاطرنشان کرد تاکنون پنج بانک ایرانی برای ایجاد شبعه در هند درخواست داده اند که تاکنون پاسخی از سوی دولت هند داده نشده است .
وی از بانک مرکزی هند خواست برای رفع مشکلات تجاری بین دوکشور هرچه زودتر مجوز فعالیت این بانک ها را صادر کند.
رایزن بازرگانی ایران در هند نیز گفت اگر مشکل بانکی بین ایران و هند رفع شود ، صادرات غیر نفتی ایران می تواند به بیش از 10 میلیارد دلار در سال افزایش یابد.
‘حسین بامیری’ در گفت وگو با ایرنا با بیان اینکه میزان صادرات غیر نفتی بین ایران و هند در سال گذشته حدود 6.7 میلیارددلار بوده است افزود در صورت ایجاد شعبات بانک های ایرانی در هند این میزان می تواند تا 10 میلیارد دلار افزایش یابد.
وی با بیان اینکه حدود پنج سال است که بانک های ایرانی برای ایجاد شعبه در هند درخواست داده اند افزود:تاکنون بانک مرکزی هند به بهانه تکمیل نبودن مدارک با این درخواست ها موافقت نکرده است.
رایزن بازرگانی ایران در هند گفت که اگر طرف هندی عزم جدی برای صدور مجوز فعالیت بانک های ایرانی داشته باشد ،می تواند نواقص را اعلام تا نسبت به رفع آنها اقدام شود.
وی افزود:فشار از طرف ایران برای صدور مجوز فعالیت بانک های ایرانی زیاد است ولی تاکنون طرف هند با این امر موافقت نکرده است.
بامیری گفت: فعال نبودن شبعه های بانکی بین ایران و هند باعث شده که بسیاری ازتجار ایرانی با وجود پرداخت پول برای دریافت کالا،موفق به دریافت کالا و یا اصل پول خود نشوند.
وی با تاکید بر فعال شدن بانک های معتبر برای فعالیت تجاری دوکشور خاطرنشان کرد یوکو بانک که در گذشته برای نقل و انتقال پول بین دوکشور در نظر گرفته شده بانکی ورشکسته بوده در حالیکه می توانیم از بانک های معتبر هند استفاده کنیم.
رایزن بازرگانی جمهوری اسلامی ایران در هند ،تعرفه های بالا را یکی دیگر از مشکلات گسترش روابط تجاری ایران و هند دانست و تصریح کرد درنظر داریم با امضای تعرفه ترجیحی با این کشور بخشی از مشکلات را برطرف کنیم .
سفیر جمهوری اسلامی ایران در دهلی نو نیز افتتاح شعباتی از بانک های ایرانی در هند را باعث رفع مشکلات تجار دانست تصریح کرد تاخیر هند در پاسخگویی به درخواست بانک های ایرانی برای بازکردن شعبه در این کشور غیر قابل انتظار است.
غلامرضا انصاری در گفت وگو با ایرنا اظهار کرد به رغم اینکه نخست وزیر هند در سفر به ایران تاکید بر فعال شدن روند افتتاح شعبات بانک های ایرانی درهند داشت ولی تاکنون مجوزی صادر نشده است.
وی مشکلات تکنیکی را ازجمله موانع فعالیت هندی درایران ذکر کرد و درخواست برای فعالیت این بانکها به صورت بانکداری اسلامی و محدودیت در خصوص در اختیار داشتن 50 درصد از سهام این بانک ها را ازجمله موانع فعالیت بانک های هندی در ایران دانست .
سفیر جمهوری اسلامی درهند خاطرنشان کرد درصورتیکه بانک های ایرانی شعباتی در هند افتتاح کنند بسیاری از مشلکات مبادلات بانکی بین دو کشور رفع می شود.
وی هند را بازار خوبی برای فروش محصولات نفتی ، پتروشیمی و کالاهای ایرانی دانست و تصریح کرد تجار ایرانی و بخش خصوصی باید به بازار یک میلیارد و 300 میلیون نفری هند توجه ویژه ای داشته باشند.

توسطمدیر عامل

توسعه روابط تجاری ایران و هند با همکاری در بخش های انرژی و تجارت

تاریخ خبر: خرداد 96

خبرگزاری شبستان – گروه سیاسی: هزاره سوم ویژگیهای خاصی دارد و یکی از این ویژگیها این است که شاهدیم هند و چين با رشد اقتصادي خود، دنيا را متأثر كرده‌اند و پيش‌بيني مي‌شود حجم واردات انرژي اين دو كشور در سال 2030 از حجم واردات ژاپن و آمريكا بيشتر خواهد بود و در سال 2030 ميزان واردات نفت هند 2 برابر ميزان كنوني خواهد بود. زيرا بيشترين رشد در افزايش تقاضاي انرژي در هند است و اين به معناي اين است كه ادامه رشد اقتصادي چين و هند منوط به تأمين كافي منابع انرژي خواهد بود. در اين شرايط امنيت انرژي براي هند يك نياز جدي استراتژيك مي‌شود و روابط ايران و هند نيز استراتژيك خواهد شد.

بنابراین گزارش، هند در این مسیر و برای تامین نیازهای اقتصادی خود برنامه توسعه روابط تجاری و اقتصادی با ایران را در دستور کار خود قرار داده است. مرکز دیپلماسی رسانه ای وزارت امورخارجه در این زمینه خبر داده است: “نشست مشورتی سیاسی جمهوری اسلامی ایران و جمهوری هند با حضور جی شانکار، قائم مقام وزیر امور خارجه هند و به میزبانی ابراهیم رحیم پورمعاون آسیا و اقیانوسیه کشورمان امروز -سه شنبه- در تهران برگزار شد. در این نشست که نمایندگانی از وزارتخانه های انرژی و منابع طبیعی، اقتصاد، صنایع و بازرگانی و سازمان بنادر هند و همتایان ایرانی نیز حضور داشتند، طرفین ضمن مروری بر روند رو به گسترش روابط سیاسی، اقتصادی، تجاری و فرهنگی دو کشور ابراز امیدواری کردند که تلاشی مضاعف برای عملیاتی شدن همکاریها در بخش توسعه بندر چابهار، انرژی و تعاملات تجاری انجام پذیرد.

طرف ایرانی با تاکید بر ضرورت رفع موانع تکنیکی و فنی برای تحقق اعتبارات در نظر گرفته شده در بخش توسعه چابهار، راه آهن چابهار- زاهدان و همچنین تسهیل روابط بانکی خواستار جدیت طرف هندی در راستای اجرایی شدن توافقات انجام شده در سفر سال گذشته نخست وزیر هند به ایران شد. توسعه همکاریها در بخش گردشگری، ارایه خدمات و تسهیلات کنسولی و رفع محدودیت های ایجاد شده برای بخشی از دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در هند از جمله مواردی بود که طرف ایرانی مطرح و طرف هندی ابراز امیدواری کرد که در نشست آتی مدیران کنسولی وزارت خارجه های دو کشور طرح و در راستای حل مشکلات اقدامات لازم انجام پذیرد.”

یادآور می شود: روابط ايران و هند همواره با تعاملات هدفمند در طول قرن ها گسترده بوده است. مرز مشترك ميان دو كشور تا سال 1947 ، موجبات اشتراكات فراواني در زبان و فرهنگ و سنت راپديد آورد. به علاوه، منطقة آسياي جنوبي و خليج فارس فراهم آورندة ارتباطات قوي در حوزه هاي بازرگاني، نيرو،فرهنگي و پيوندهاي ميان مردم با مردم است.

پيوندهاي اقتصادي و بازرگاني هند و ايران به صورت سنتي از واردات نفت خام ايران شكل گرفت. هند در سال 2009 – 2008 ، حدود 22ميليون تن نفت خام به ارزش تقريبي ده ميليارد دلار از ايران وارد نمود كه بدين ترتيب هند سومين بازار بزرگ نفت خام ايران خواهد بود. طبق آخرین آمار رسمی اعلام شده ؛حجم كلي بازرگاني دوجانبه از آوريل 2008 تا مارس 2009 به 15 / 13ميليارد دلار امريكا بالغ گرديد كه در مقايسه باسال قبل از آن افزايش 49 / 2 درصدي را نشان مي دهد. قسمت اعظم اين بازرگاني دوجانبه شامل واردات فراورده هاي نفتي از ايران است. همچنين صادرات هند به ايران شامل فراورده هاي نفتي،برنج، ماشين آلات، محصولات فلزي، مواد اوليه آهن و فولاد، آهن و فولاد، دارو، مواد دارويي، مواد شيميايي عالي، مواد معدني پردازش شده، نخ و پارچة مصنوعي، چاي، مواد شيميايي آلي، غيرآلي و كشاورزي،فراورده هاي ساخته شده از لاستيك است.